Facing Dorith

Onder de Naam Facing Dorith schilder ik gezichten. Omdat mensen mij diep raken. Met wie ze zijn, hun doen en zeker ook hun laten. Maar ook hun woorden fascineren mij mateloos. Mensen zijn een enigma. Ontmoetingen kunnen tot nadenken leiden, tot nieuwe inzichten brengen, maar mij ook in verwarring brengen. Deze wirwar aan gevoelens die mensen bij mij oproepen vertaal ik naar het doek.

 

Facing Dorith gaat voor mij over schoonheid en emotie. Waarbij met schoonheid allesbehalve perfectie wordt bedoeld, maar juist karakter, sfeer, oorspronkelijkheid.

 

Ik schilder intuitief, wat maakt dat ik grof en snel de verf opzet. Vaak dik, maar soms laat ik juist ook schrale plekken zitten. Maar doorgaans gebruik ik veel verf, zodat de kleuren er afspatten en de gezichten rijk aanvoelen. Het betreffende portret onstaat gedurende het proces. Ik werk niet met schetsen of voorstudies en de tekening maak ik gelijk met verf uit de losse pols op doek. Ook het kleurenschema ontstaat al doende, er is geen vooropgezet plan. Het hele proces gaat me om het vangen van dat bepaalde gevoel, het neerzetten van die typische sfeer, het raken aan die ene emotie.

 

Ik ben heel benieuwd of mijn werk jou heeft weten te raken.